آخه من همه حرفاشو باور کرده بودم ..چقدر قشنگ حرف میزد ..باورم شده بود که یک عمر میتونم بهش تکیه کنم ....اما حالا بد جوری ٪شتم و خالی کرد

آخ که چقدر تنهام ..آخه من حرف دلمو به کی بگم .خسته شدم بس که همش با خودم حرف زدم ...انقدر حرف تو دلم هست که داره منفجر میشه دیگه به خدا جا نداره

دیشب سالگرد ازدواجمون بود ..دیگه مطمئن مطمئنم که دوسم نداره ..من که تو این ۳ سال اینقدر داغون شدم  بقیه عمر و چطور سر کنم ؟!

تمام وجودم ٪ر  از نفرت شده ولی چه میشه کرد که خود کرده را تدبیر نیست ..باید سوخت و ساخت

کاش فقط به یک هزارم حرفاش عمل میکرد ..اون مدینه فاضله که ۴ سال ٪یش ساخته بود

ای خدا جونم فقط ازت صبر میخوام ...اونقدر که بتونم این زندگی رو تحمل کنم ..زندگی که شوهرم با نفرت به من نگا میکنه ...آخ که چقدر سخته ...کاش میشد گم وگور شم  

صدای قلب نی نیمو

تالاپ ..تالاپ..تالاپ ..تالاپ ...

مژده                مژده              مژده

من دارم مامان میشم

هورااااااااااااااااااااااااااااااا

خطرناکند ...،آنها می دانند چگونه به زندگی ادامه دهند !».

برای هزارمین بار پرسید: تا حالا شده من دلتو بشکونم؟؟؟

منم برای هزارمین بار به دروغ گفتم:

نه هیچ وقت...

گاهی وقت ها از نزدیکترین کست تو زندگی حرفی میشنوی که تازه میفهمی تو زندگی حتی به اونم نباید تکیه کنی ...

خیلی تلخه ..نه؟....تلخ

خیلی درد ناکه  وقتی که خودتو جزء خوش شانس های دنیا میدونی یه وقت چشم وا بکنی ببینی جزء سیاه بخترینایی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اصولا من کسی رو نفرین نمیکنم ولی اگه کارد به استخون برسه فقط از ته دل میگم  که حلالش نمیکنم ..وعجیب جواب میده به این شکل که به هرکی این جمله نه چندان زیبا رو گفتم  بعد مرگش همش به خوابم میاد و ازم کمک میخواد ...و من آی دلم  خنک میشه

وحالا چند نفر دیگه به لیست سیاهم اضافه شدن

نتیجه اخلاقیش اینه که خدا هم شاهد که من با همه با صداقت رفتار میکنم و حق با منه ..پس خواستمو براورده می کنه

که کاش نمی بردم ...چون حالا دیگه من عروسشونم نه دخترشون (اصولا دوست دارند پیش جمع با صدای بلند دخترم صدا کنن)

حتی دیگه حال گریه کردنم ندارم

میخوام سر به تن هیشکی نباشه حتی خودم

حس میکنم بازیچه هستم ..میخوام سرم و بکوبم به دیوار و هر چی ناسزاست بارم کنم

خیلی کلافم ...

دلم می خواد داد بزنم ..ولی عرضه اینم ندارم

آدما چقد پستن ...خیلی پستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

حالم از همشون بهم می خوره لعنتی هاااااااااااااااااااااااااااااا

چقدر دلم می خواد ذلتشونو ببینم ..

آخ که چقدر عصبانیم ................

 چی بگم قحطی واژه ست  هر چی هستی خیلی خوبی

 چه مهربان بودی ... وقتی دروغ می گفتی ...!

آثار مهربانی را در واپسین خط های دور لبت می توانستم بیابم .... چونان کودکان به فرفره زل زده ساده بودی و بی فریب ....
که همیشه جز صداقت در دلت ترجمه ای از بدی های روزگار نداشتی ....
چه مهربان بودی زمانی که می گفتی دوستت دارم .....
چه مهربان بودی زمانی که با هم زیر باران های بهاری قدم بر می داشتیم و تو بی مهابا می گفتی به اندازه ی تک تک قطرات این باران که به سرمان می خورد دوستت دارم .... و چه ساده بودم من .... بی آنکه به چتر بالای سرمان نگاهی کنم .... حرفت را باور می کردم ....
چه مهربان بودی وقتی از من تندیس توانایی ها را می ساختی .... و من به چشمانت که بسته بو نگاهی می کردم و بوسه ای در گوشه ی چپ لبت می گذاشتم ....
نمی دانم..... شاید هم گام با مهربانی هایت ریشه ی دروغ های خوشایند را در من پروراندی .... شاید به همین روست که دیگر راستی ها را دروغ می پندارم ....
نمی دانم .... شاید...

                                                  با سپاس از سام عزیز که تک جمله منو کامل کرده

!...چه مهربان بودی... وقتی دروغ می گفتی

هر بار که مرا میدید ساعتها گریه می کرد ! آخرین بار که به سراغم آمد دیوانه وار می خندید ! وقتی حالت استفهام را در نگاه من دید ..با طعنه گفت : تعجب نکن که چرا می خندم ..من دگر آن زن سابق نیستم ! بس بود هر چه تو قاه قاه خندیدی ومن های های گریستم !...

تازه حرفش را تمام کرده بود که یکباره قطره اشکی سرگردان در گوشه چشمش لنگر انداخت . با طعنه گفتم : بنا بود گریه نکنی . پس این قطره اشک چیست؟! اشک را با دست پاک کرد و فیلسوفانه گفت: این ؟ این قطره ..اشک نیست ! نقطه است ! می فهمی ؟ نقطه !

این آخرین نقطه ای است که به آخرین جمله ی آخرین فصل کتاب ایمانم به عشق مردان گذاشتم ! من دیگر به هیچ چیز مردان ایمان ندارم !...

 .جز به یکپارچگیشان در نامردی

به هر دری که زدم ..سری شکسته شد ! به هر جا که سر زدم ..دری بسته شد !

... نه دگر در زنم به سری نه دگر سر زنم به دری

! که روح در به درم از سر و در زدن خسته شد

فریاد کشید : آخر خفه شدم ! چرا حرف نمی زنی؟

 گفتم: نشنیدی؟...برو ! ... 

!! من چه می دانستم دل هر کس ... دل نیست

من چه می دانستم دل هر کس دل نیست ؟؟؟
.... من چه می دانستم مهربانی را می خرند انگار ....
من چه می دانستم بوسه بر لبانت مجازات مرگ دارد ؟؟؟
من هیچ نمی دانستم ...
تو به من گفتی ...
تو با نا محرم بودن دلت ..... قیمت گذاری مهرت .... و چوبه دار برایم .... به من فهماندی ....
تو را هرگز نخواهم بخشید ...
        و به اتهام اینکه دلت دل نبود .... به تو مجازات فراموشی می دهم ...

                                           مر سی از سام عزیز که برای جمله من این فی البداهه  زیبا رو گفتن                            

آنقدر عشق تو را در دل خود حفظ كنم      

تا خجالت زده آيي وبگويي كه بس است    

  در ره عشق تو جانا دل و دين خواهم داد   

تا نگويي كه غم عشق هوي و هوس است

 ^{من چه ميدانستم دل هر كس ...دل نيست..!!}

     گفتمش دل مي خري؟

      پرسيد چند ؟

      گفتمش :دل مال تو ... تنها بخند !!

خنده كرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود آمدم او رفته بود

دل ز دستش روي خاك افتاده بود

جاي پايش

روي دل

جا مانده بود

.

پس جون خودت برآوردش کن

از همین حالا مرسییییییییییییییییییییییییییییییی خدا   ا